Av avcı ilişkisi, hayvan avcıları.

0
22

Zaire’deki Virunga Milli Pakı’ndayız. Yüksek otların oluşturduğu savan bitki örtüsü, gözün alabildiğine uzanıyor. Sakın sakın otlayan iki antilop, birden huzursuzlanmaya başlıyorlar. Yaklaşık 300 m ileride iki aslan ortaya çıkmıştır. İkisi birden antiloplara sinsice yaklaşmaya başlamışlardır. Aslanlar birbirleri ile konuşmadıkları halde, av yöntemi üzerinde anlaşmış görünüyorlar.
Şimdi ilginç bir durum ortaya çıkıyor. Antiloplardan birisi, hem de aslanlara daha yakın olanı huzursuzluktan sıyrılıp başım öne eğerek otlamaya devam ediyor. Öteki antilop, tehlikeden daha uzakta bulunmasına karşın, huzursuzluktan kendisini kaybetmeye başlıyor. Anlaşılıyor ki, hangi hayvanın kurban seçildiği taraflarca belirlenmiş durumdadır.
Bu olay iki yönlü olarak şöyle açıklanabilir Birincisinde avcı (yukandaki örnekte aslanlar), körü körüne avına şaşırmamaktadır. Aksine, taktikleri o kadar kusursuzdur ki, seyreden insan ancak hayranlık duyabilir. İkincisinde; kurban başından beri, olayı seyreden bir insandan çok daha önce, acı sonucu; yani ölüm saatinin geldiğini anlamaktadır.
Bir başka deyişle, olayın başında her şey belirlenmiştir. Kurban biraz sonra öldürüleceğini, aslanlar ise bu hayvanı parçalayacaklarını bilmektedirler. Diğer antilop da bu sefer kurbanın kendisi olmayacağını sezinlemekte ve dolayısıyla otlamaya devam etmekte sakına görmemektedir.
Bu av sahnesinin bir rastlantı veya tek bir olay olmadığını göstermek için bir başkasını anlatalım. Bu sefer bir gepart —yaklaşık 50 kg, ağırlığındadır— her biri bir ton gelebilen Hartbeest— antiloptan sürüsüne dognı yaklaşmaktadır. Sürü önce bu çevik yırtıcı kediyi pek önemsemiyor. Her antilop, geparta karşı kendisini koruyabileceğini ve gerekirse hep birlikte bir savunma duvan oluşturabileceklenm bilmektedirler.
Dışandan bakıldığında tüm antılopların sakın olduktan görülmektedir. Yalnız bir tanesi, sürünün ta ortasındaki birisi hariç. Bunun gittikçe huzursuzluğ’i artmaktadır. Acaba bu hayvan diğer antilopların bilmediği bir şeyi mi sezinlemış-tir? Leopar gözlerim sürüye dikmiş sürüye sessizce yaklaşmaya devam ediyor. Antiloplar leoparı pek önemsemiyorlar, ama kendilerini pek o kadar da güvenlikte duymadıktan belli. Sürüde fırtına öncesi sakinlik hüküm sürmektedir.
Bir anda savaş başlıyor. Leopar birden saldırıyor. Tüm antiloplar kendilerini savunma durumuna geçiyorlar. Leopar antiloplar arasından hızla geçerek sürünün ortasındaki, baştan beri huzursuzluk duyan antılopa ulaşıyor. Hayvan bu anda iyice paniğe kapılıp kendini kaybediyor.Leoparın, üzerine atlaması ile birlikte tökezlenip yere dürüyor, leopar eline geçirdiği ilk fırsatta antilopun boğazını ısırarak hemen öldürüyor. Artık savaş sona ermiş ve sürüdeki gerginlik ortadan kalkmıştır Yukarıda anlatılan her iki olayda da görüldüğü gibi, avcı, avı arasındaki gizli bir bağ sayesinde avın nasıl gelişeceğini önceden kestirebilmektedır Doğada bu tür olaylar üzerine düzinelerce yazılı belge vardır. Bu nedenle de bu gerçeği benimsememek veya inkar etmek olanaksızdır. Bazı davranışbilimcıler avcı ile kurbanı arasındaki bu tür mistik ilişkileri sezinlemişler fakat açıklayamamışlardı. Olay belki de açıklanması düşünüldüğü kadar zor bir sır değildir. Sadece biz insanlar bir gözlemci olarak bütün hayvanların bırbınnc benzediğim sanırız. Aynca doğada hiçbir şey rastlantıya bırakılmamıştır. Eğer bir yırtıcı hayvan bir diğerim öldürüyorsa, bu herhangi biri değil, belirgin biridir.
Avcılar, bir sürü içinden tfbrü» seçerken ilk önce değı şik görüntü ve davranışı olanları tercih etmektedirler Çok bilinen bir şahın ilk önce bir beyaz güvceriini yakalar. Yine bilinen bir şey, gnmavi renkli yaban güvercini sürüsüne saldıran bir gerçek, sürü halinde yaşayan hayvanlar kendi türlerinden olan; fakat herhangi bir nedenle değişik görünümü olan soydaşlarını ya aralarından soyutlarlar, ya da öldürürler. Değişik görünümlü soydaş yoksa küçükler, yaşlılar veya hastalar soyutlarıma sırasındadır.
Avcıların öncelik verdiği bir diğer kurban turu daha var dır. Bu sefer seçme olayını anlamak o kadar kolay değil Kurbanlar bu sefer genellikle genetik bakımdan pasif hayvanlar olmaktadır Pasif hayvanların kalıtımlarında doğuştan bazı noksanlıklar bulunmaktadır Bunlar eş aramada veya kendi aralarındaki çekişmelerde etkisiz kalan hayvanlardır. Bunlar eşleşmezler ve dolayısıyla ureycmczler Bu tur hayvanlar belki de, biz insanların göremediği veya anlayamadığı; fakat panter veya aslan gibi yırtıcıların fark edebildiği belirçin özelliklere sahipler, Belki de kurbanlar kötü kaderleri hakkında bir şeyler biliyorlar ve bu duygu onları devamlı huzursuz kılıyor. Ve belki de bu huzursuzlukları yırtıcı hayvanların dikkatini çektiği için sonuçta kurban oluyorlar.

P. M.

Kimler Neler Demiş?

Bildir
avatar
wpDiscuz